Atıştırma

Süt müt işleri bitipte katı gıdaya geçildiğinde bir annenin diğer büyük bir derdi başlar. Atıştırmalık çocuklara ne verelim, kukiler, çukulatalar, cips pipsler, ve aslında hepsi kolay ama bir o kadar zararlı. Nereye kadar kaçırabiliriz onları koruyabiliriz belli değil, amma oğlan finger food dedikleri atıştırmalıklara geçtiğinde ben elimin altında şunları hazır ettim:

-Keçiboynuzu: Hem faydalı hem de dişlerini kaşır.
-Ceviz: Faydası tartışılmaz ve tıkırtısı bebekleri keyiften bayıltır.
-Dut kurusu: Minik ve yumuşak ve üstelikte tatlı, boğazda kalma riski de yok.
Liste meyve pestilleri, çam fıstıkları, kuru kayısılar, iğdeler, hurmalar diye uzar gider.

Ben bazen yemek saatini sakınmadan veriyorum, arabasının altına da bir kutu yaptım koydum, sokakta iken sokağa çıkaran kim olursa olsun verebilsin diye.

Şimdilik keyfile yiyor, hele keçi boynuzu ve dut kurusu favorisi. Şiddetle tavsiye ederim.

Not:Bademden hep uzak durdum, bir kere boğazına kaçmıştı.

Kati gidaya geçişe dair kisisel notlar

Kati gidalaraa gecisle alakali sik sik emailler aliyorum, zira Leo'nun bazi post ettiğim fotoğraflarinda elinde bir pirzola veya bir tavuk butu oluyor. Leo doktorun oturtabilirsiniz dediği andan itibaren bizimle yemek masasina oturmaya başladi, buda takriben 5 aylık olduğu zamanlara denk gelir, biz yemek yerken o sütünü içerdi, 6 aylik olduğu zaman doktor kati mamalara gecebilirsiniz dedi, evde bir bayram havasi, sebze püreleri, meyve püreleri, yoğurtlar derken, kanada'ya ilk seyahatimizde Leo ben süte dönuyorum dedi, eyvallah dedi, kati mamalari kirilan şevkimizle beraber rafa kaldirip tekrar süte döndük, bu 10 gün kadar sürdü. Caktirmadan sdoktor tavsiyesi ile ev yemekleri ile kati yiyeceklere dönüş yaptik. Öğlen yemeklerinde çeşitli corbalar, yaninda et, tavuk veya balik ve yoğurt. Bu sefer başariliydik, taki Leo'nun ablasi kusturana dek yemek yedirinceye kadar.

Ben cocuklarin özellikle yemek konusunda katiyen zorlanmamasi gerektigini ve yemeğin oyunlar ve şarkilari eşliğinde yedirlmemesini düşünenenlerden ve uygulayanlardanim. Evde de aynini bekliyorum haliyle. Neyse Oğlan tekrar süte döndü, bizim üzgün bakislarimiz arasinda, 8 aylikti o donem, ve ilk abla degisikligimizide baslangici oldu bu durum.

Bu sefer uzun sürmedi, evde pisen yemeklere 3 gun sonra geri dönmüştü. Bir daha hic zormalamdim. Kimsenin zorla yedirmemesi konusunda sıkı uyarilarim oldu, eger yemek yemek istemezse itismiyorum, nasilsa acikinca yiyecektir ve ben bir gunluk acliktan ölen bebekte görmediğime göre bu yolu tercih ediyorum.

Parmak yiyecekler dedikleri seyler var, doktor tarif eder, biz eline ilk o sekilde verdik, keyif alabilecegi, sevecegi yiyecekleri, bir sure sonra yiyebildigini anlayinca pirzolasini, tavugunu ister oldu. Cekirdegi cikarilmis meyveler, ekmek, simit, salatalik ( bayiliyor), güneşte kurutulmuş kayisi korkmadan verdiklerimiz.

Kati gidaya geciste en önemli sey doktorunuz tavsiyeleri, daha sonra sizin rahatliğiniz, bende gaddar değilim ama aç kalmadiğini bir sonraki öğünde eksiğini tamamlayacağini biliyorum, icim rahat. Oglan tombi bir cocuk değil ama zayifta değil, ben ve sevgilim nasilsa öyle bir bebeklik geçiriyor ve biz bu sürecten son derece memnunuz.

Umuyorum bu bilgiler aslinda careleri olan kendini caresiz hisseden annelere bir yol olur.

Süt ve pompa ile tatlı veda.

Bugün benim için milat, oğlana süt vermeyi kesme kararı aldım. Doktorum aynen şöyle dedi " biz kızılderili değiliz, iki yaşına kadar süt verecek değilsin bebeğe, hem artık et sebze, yoğurt yiyor"..."aa" dedim...önce kendi kendime sonra biraz sesli...sonra sevgiliyle konuştuk, evet süt ve hala süt vermek, pompa ile sağıp her yerde, durmadan, oğlanın tüm süt öğünlerini anne sütü vermek...bütünleştim neredeyse, ama artık tamam dedi ki fikirlerine çok kıymet verdiğim doktorum.

Ve azaltma çalışmalarına başladık, elbette göğüslerim ağrıyor, hala süt yapmaya devam ediyorlar ama nasıl bu kadar ay sistematik artırdıysam sütü, aynı şekilde azaltabilirim de...ve bu işleme de dün itibari ile başladım..31 Ocak 2011, buzluktakilerle bir ay daha idare ederim. Sonra zaten ha gayret bir yaşında.

6. aya kadar süt verin, ideali diyor doktorlar, 9 ay verebiliyorsanız "Muhteşemsiniz", 1 yaşına geldiğinde ise benimki gibi bir doktorunuz varsa" Kızılderili misiniz?"

Ben kendimce süt işinde radikal bir karar alıp sadece pompa ile sağarak vermiştim ve bunda son derece de başarılı görüyorum kendimi. Ve artık bu radikal döneme bir son verme vaktidir...ee ne de olsa kızılderili değilim ben.



Ve üstelikte yemek durumu yukarıdaki gibidir, kim süte tamah eder ki? Hem artık süt içmek istemediği zamanlarda da içim burkulmayacak...ben onları nassıl sağdım haberin var mı demeyeceğim...

Annelikte bir dönemi kapıyorum böylelikle.